Galatasaray Kazandı Ama Asıl Kazanç Okan Buruk’un Defterindeydi

Ortaya çıkan skor rahat bir galibiyeti işaret ediyor olabilir; ancak bu maç Galatasaray adına ölçü alınacak bir karşılaşma değildi. Asıl anlamı, Okan Buruk açısından taşıdığı teknik mesajlarda gizliydi. Bu mücadele, puan tablosundan çok teknik ekibin değerlendirme dosyasında yer bulacak türdendi. Sahadaki sonuçtan ziyade yapılan denemeler, alınan notlar ve çıkarılan dersler ön plandaydı.

Karşılaşmada birçok futbolcunun alışık olmadığı bölgelerde görev alması tesadüf değildi. Bu, bilinçli ve planlı bir tercih olarak öne çıktı. Örneğin Kazımcan’ın sol stoper rolünde kalıcı bir çözüm olamayacağı net biçimde görüldü. Benzer şekilde Gökdeniz’in sağ bekte aranan yanıt olmadığı da bu maçla birlikte ortaya çıktı. Almanya’da on numara pozisyonunda oynayan bir futbolcunun Galatasaray’da sağ bek olarak denenmesi ise başlı başına bir testti.

Öte yandan Kazımcan’ın geçmişte Altay ve Ankaragücü’nde sol açık oynadığı dönemler hatırlandığında, Galatasaray’da sol bekte gösterdiği başarılı performansın tesadüf olmadığı bir kez daha anlaşıldı. Doğru oyuncuyu doğru yerde kullanmanın önemi bu tür denemelerle daha net ortaya çıkıyor.

Bu tarz saha içi denemeler her zaman risk taşır. Ancak sezonun ilerleyen bölümlerinde yanlış tercihlerde ısrar etmemek adına, bu risklerin doğru zamanda alınması büyük önem taşır. Okan Buruk da bu maçta tam olarak bunu yaptı.

Galatasaray’ın son yıllarda sıkça karşı karşıya kaldığı temel sorunlardan biri, oyuncuların devşirme mevkilerde değerlendirilmesi oldu. Kaan Ayhan stoper olarak transfer edildi, zamanla orta sahaya evrildi. Eren Elmalı; sol bek, sağ bek ve hatta zaman zaman sol açık arasında gidip geldi. Bu maçta Okan Buruk’un asıl amacı, “kim nerede olmaz?” sorusuna net cevaplar bulmaktı.

Belki bu karşılaşmadan yeni bir yıldız ya da kalıcı bir çözüm çıkmadı. Ancak çok daha değerli bir kazanım elde edildi: Her oyuncunun her pozisyonda oynayamayacağı gerçeği. Bu farkındalık, alınan rahat bir galibiyetten çok daha kıymetli olabilir. Çünkü büyük takımlar deneme yanılmayla değil, doğru mevkiye doğru oyuncuyu koyarak şampiyon olur.